ردپای این روزها
نگران بودم دیگر هیچ وقت اینجا را نبینم. نگران بودم همه آنچه درباره زیبایی های تالاب "بوجاق" شنیده ام تنها در ذهنم بماند و هیچگاه تصویر نشود. هر بار که در خبرها می خواندم قرار است بندر کیاشهر استان گیلان به بندری چند منظوره تبدیل شود و به تبع آن تالاب بوجاق در جوارش که روزی در فهرست "تالاب های بین المللی کنوانسیون رامسر" (1) به ثبت رسیده نیز سرنوشتی همانند دیگر تالاب ها پیدا کند؛ این نگرانی بیشتر می شد... اما گویا خدا یارمان بود و توانستیم بلاخره، مراقبه با این بهشت کوچک را در لحظات باقیمانده از حیاتش، تجربه کنیم. نمایی از تالاب بوجاق- بندر کیاشهر- استان گیلان تالابی که من از آن به عنوان "بهشت کوچک" نام می برم امروز در گزارش های توصیفی از آن به پارک زباله دانی کشور یاد می شود و قرار است با در دست داشتن مصوبه تایید شده از سوی اداره بنادر و دریانوردی گیلان و نیز مخالفت سازمان محیط زیست! وارد فاز اجرایی ساخت بندرگاه چند منظوره و نیز تغییرات اساسی در ویژگی های بیولوژیکی آن شود. با این وجود خواستم در این حضور - که شاید به تاریخ بپیوندد- انواع زباله های روان میان نیزارهای تالاب را نبینم و تنها انعکاس دهنده زیبایی هایی باشم که خداوند به ایران زمین ارزانی داشته؛ زیبایی هایی که شاید در سفر بعدی من یا شما، به دلیل اجرای طرح توسعه بندر کیاشهر و تالاب بوجاق، دیگر خبری از آن نباشد... ( در ادامه با ردپای من همراه شوید) 1- در روز سيزدهم بهمن ماه سال 1351 (دوم فوريه سال 1971) نمايندگان 18 كشور در رامسر گردهم آمدند و اين معاهده بين الدولي را خلق کردند. اين معاهده بين الدولي چارچوبي به منظور تسهيل همكاري هاي بين المللي به منظور حفاظت و استفاده معقول از تالاب ها و منابع آن ها فراهم مي آورد. طرفهاي معاهده در اين كنوانسيون موظفند كه تالابهاي حائز اهميت سرزمين خود را تعيين نمايند، نقشههاي اصلاحي تالابها را به نحوي تنظيم و اجرا كنند كه حفظ و حراست و بهرهبرداري صحيح از آنها را در سرزمين خود تسهيل نمايند، با اعمال مديريت صحيح كوشش كنند تعداد پرندگان آبزي در تالابهاي مربوطه را افزايش دهند و تمهيدات لازم براي حفاظت تالابها و پرندگان آبزي در منطقه تالابها فراهم سازند. 2- دلیل اهمیت تالاب ها: تالاب ها به عنوان محل رشد نباتات بومی، زیستگاه گونه های خاص حیوانات از جمله پرندگان آبزی و دارا بودن ظرفیت های اقتصادی، فرهنگی، علمی و تفریحی منابع پر ارزشی هستند که حفاظت و حراست آنها اهمیت ویژه ای دارد. * تمام صندلی های سالن از جمعیت پر شده و چند نفری هم کنار ایستاده و محو سخنرانی ها هستند... این یعنی موفقیت و استقلال بخش خصوصی بر مبنای توانایی ها... در نشستی که به مناسبت روز ملی پرنده نگری ، سوم آذرماه، در خانه هنرمندان برگزار شد؛ دکتر ادهمی درباره پیشینه پرنده شناسی ایران، دکتر کهرم از وضعیت پرندگان تهران، مهندس جوکار از نقش پرنده نگری در اکوتوریسم، جناب چراغی از کتاب تدوین شده درباره پرندگان ایران و جناب توحیدی فر از مجله"بالابان" به عنوان تنها نشریه موجود در خصوص پرندگان این سرزمین، سخن به میان آوردند... بخشی از عکس یادگاری شرکت کنندگان، جا شده در کادر دوربین من! .... برش هایی از نشست روز ملی پرنده نگری که در خاطرم ثبت شد: * چرا اگر در ایران دستت را در مقابل پرنده ای دراز کنی، با ترس از تو دور می شود؟ چرا در کشورهای دیگر اینچنین نیست؟ چرا در شهری همانند لندن پرنده ها برای یک لحظه نشستن روی دست های انسان و برچیدن دانه ای بی تابی می کنند؟ * ترس پرندگان ایران به دلیل نوع رفتار ما با آنهاست. پرندگان کشورمان وقتی دست های ما را می بینند به خود می گویند اعتماد نکن. شاید پرهایت را بکنند. شاید گردنت را بشکنند. شاید بترساندت و ... * هراس و ترس در دل پرندگان ایران نهادینه شده است و بیش از یک نسل انسانی نیاز است تا با تغییر رفتار و فرهنگ مردم بتوان با آنها آشتی و اعتمادشان را جلب کرد. ... ( در ادامه همراه شوید) سوم آذرماه، روز ملی پرنده نگری در راه است... فکرش را بکنید، شاید همین چند لحظه پیش که غرق در افکارمان در حال گذر از خیابان بودیم، دسته ای پرنده از بالای سرمان عبور کرده باشد، شاید آنها پرندگان مهاجری باشند که فرسنگ ها راه را طی کرده اند و حالا دیگر زمان زیادی باقی نمانده تا در کنار هوای مطبوع یکی از تالاب های ایران بیتوته کنند... شاید هم فرصت یک لحظه نگاه به "زاغ بور" – پرنده بومی ایران – نصیبمان شده یا شاید نه "صعوه ای" ناز یا حتی "سبز قبایی" مغرور در قاب نگاهمان جا گرفته... اصلاً شاید هم همان گنجشگ های سیاه و کثیف محله مان باشند که در حال بال زدن هستند... فرقی نمی کند. مهم اینجاست که در همه لحظاتی که ما درگیر زمین هستیم؛ بالای سرمان رفت و آمد و مهمانی پرندگان برپاست. یکی به سفر می رود، یکی می آید. یکی شکار می کند و دیگری شکار می شود... دو روز دیگر زمان گرامیداشت "روز ملی پرنده نگری " است. در این روز یعنی پنجشنبه سوم آذر ماه، جمعی از علاقه مندان به طبیعت و حوزه اکوتوریسم در قالب موسسات بخش خصوصی، گرد هم جمع می شوند تا به مناسبت "روز ملی پرنده نگری" تلاش کنند نگاه ها برای لحظاتی هم که شده از زمین کنده و به سوی جزیئات زیبای آسمان خیره شود... این برنامه از سخنرانی و پرزنت های تخصصی متخصصان این حوزه تشکیل شده و قرار بر این است تا در حاشیه آن شکار لحظه های حضور پرندگان موجود به تجربه حاضرین افزوده شود. "نشست گرامیداشت روز ملی پرنده نگری" برای عموم آزاد است و از ساعت ۱۰صبح لغایت 13 در "بوستان هنر" واقع در"خانه هنرمندان" تهران - خیابان طالقانی، خیابان ایرانشهر – برپا می شود. اما اینکه چرا تاریخ انتخاب شده برای"روز ملی پرنده نگری" در ایران با روز جهانی آن در دنیا متفاوت است؟... (در ادامه دنبال کنید) 
ادامه مطلب
ادامه مطلب
ادامه مطلب
| Design By : Pichak |
